Opinieartikel in de NRC Handelsblad

In NRC Handelsblad stond op 6 februari een opinieartikel van Hans Broekhuis, Wout Buitelaar, Jos Posthuma, Ruud Vreeman en Roelof Wittink. Wij pleitenm voor verzameling en bundeling van kennis met de samenleving, gericht op beleid en maatregelen op drie kernthema's mbt de aardgaswinning in Groningen. Het eerste keernthema betreft beleid en maatregelen om de veiligheid te garanderen. Het tweede thema heeft betrekking op het inzichtelijk te maken van alle kosten die nodig zijn om Groningen te compenseren voor de gevolgen en verdere risico's op aardbevingen. Het derde betreft het vormgeven van perspectieven op een duurzame ontwikkeling in stad en ommeland. Wanneer kennisinstellingen samen met burgers, maatschappelijke organisaties, overheden en bedrijfsleven kennis bundelen en ontwikkelen, komen zij samen sterker te staan om alternatieven voor het beleid vanuit Den Haag en de NAM, te presenteren en in praktijk te brengen.  

 

Groningen weet het beste wat goed is voor Groningen

 

Bepaal verwerking van aardbevingsschade niet van bovenaf,

vinden vijf (ex-)Groningers.

 

Minister Kamp is niet bereid de productie van de gaswinning in Groningen terug te dringen. Hij speelt hoog spel. Er is zeven procent kans op een aardbeving met kracht vijf op de schaal van Richter en we weten niet wat dat tot gevolg heeft, zegt hij op Kamervragen. De samenleving ondervindt al grote schade en kan niet lijdzaam afwachten. Met man en macht verzamelt men in Groningen gegevens over schade en kosten die gemaakt moeten worden om veiligheid te waarborgen. Er zijn nog veel studies nodig. Ook Groningen moet toekomstperspectieven blijven houden.

Burgers, bestuurders, ondernemers zijn de bron voor gegevens. De universiteit en andere kennisinstellingen in Groningen hebben veel in huis om met de samenleving beleid te ontwikkelen dat afdoende beschermt tegen aardbevingen en duurzame ontwikkeling bevordert.

 

Onthutsend dat de Onderzoeksraad voor de Veiligheid in een uitgelekt conceptrapport constateert dat veiligheid tot in 2013 niet meetelde in het gaswinningsbeleid. De NAM heeft tientallen jaren waarschuwingen over risico’s gebagatelliseerd en is nog steeds spaarzaam in het delen van gegevens voor onafhankelijk onderzoek. Ook wordt beweerd dat andere zaken (verkeersdeelname) meer risico opleveren dan de aardbevingen. Maar bij gaswinning heeft de Groninger zelf geen keus om zijn risico te verlagen en hij heeft geen profijt van de opbrengst. Zowel burgergroepen als bestuurders gaan nu naar de rechter. Men vreest voor veiligheid en onherstelbare schade aan gebouwen, kunstwerken en Groningse culturele erfgoederen van internationale betekenis. Hier valt niet aardbevingbestendig tegen te bouwen. Hoog tijd om een beroep te doen op het voorzorgbeginsel volgens internationaal recht.

 

De problemen als gevolg van schade, schadebepaling, waardevermindering, inspecties, preventieve maatregelen, kunnen met burgers en alle publieke en private instanties in de provincie in kaart worden gebracht. Die kosten maken een hoge gasproductie minder lucratief, maar dat moet nu juist in een democratie onder ogen worden gezien. Bij een nationale opbrengst behoren de kosten ook op nationaal niveau te worden verhaald. Gedeputeerde Moorlag moet nu nog de kosten van preventieve maatregelen heel breed schatten: minimaal vijf miljard, maximaal 20 miljard euro! Voer voor juristen is om de wijziging van de Mijnbouwwet uit 2003 te evalueren. Die wet regelde net als in de ons omringende landen dat de mijnbouwmaatschappij de schade vergoedt die ontstaat in een gebied met mijnbouwactiviteiten. Na een wijziging moeten gedupeerden nu aantonen dat de aardbevingen schade berokkenen. Deze wetswijziging lijkt de basis voor de misère in de schadeafhandeling. De NAM weigert de volle verantwoordelijkheid voor schadeherstel in 15.000 panden. Velen kijken al twee jaar tegen stutten en steeds verder wegzakkende muren en daken aan. NAM-directeur Schotman zegt in de regionale krant niet voor sinterklaas te willen spelen.

 

Duurzame ontwikkeling is een belangrijk derde onderzoeksthema. Groningers willen niet evacueren maar aan hun toekomst werken, aan energietransitie, aan duurzame ontwikkeling van de landbouw en de chemie, aan innovatie in de zorg en leefbaarheid en aan kansen in de n in de ICT.  Kamp en de NAM strooien met enkele compensatiemaatregelen als doekje voor het bloeden. Maar ondernemers en bestuurders zien met maatschappelijke partijen veel beter hoe problemen in samenhang zijn op te lossen en hoe de provincie een sprong voorwaarts kan maken.

 

Groningen heeft alle capaciteiten in huis om op creatieve, weldenkende en constructieve wijze, veiligheid en sociale belangen aan economische belangen te verbinden. Gun de Groningers veiligheid en vleugels om duurzame ontwikkeling vorm te geven.

 

Hans Broekhuis, Wout Buitelaar, Jos Posthuma, Ruud Vreeman en Roelof Wittink waren in de jaren ‘70 als studenten en docenten betrokken bij de Themagroep Noord Nederland op het Instituut voor Sociale en Bedrijfspsychologie van de RUG.

  • kopdvhn

  • Maatwerk in samenwerking

    "De provincie Groningen heeft veel potentie en creativiteit voor ontwikkeling van stad en ommelaand. Samenwerking kan echter anders worden georganiseerd. Waar formele samenwerkingsverbanden belemmerend werken, zijn andere vormen nodig die concrete doelen en resultaten voorop stellen. Maatwerk, flexibiliteit en co-creatie zijn hierbij kritische factoren." 

  • Maatschappelijke sturing wetenschap

    "Onderzoek dient veel meer in samenwerking met de samenleving te worden opgezet en uitgevoerd. De wetenschap heeft een functie te vervullen voor burgers, maatschappelijke organisaties en kleine ondernemers. De rol van opdrachtgever en het kunnen beschikken over fondsen zijn hiervoor belangrijke voorwaarden."